این اینترنت نامش پرو نیست!
به گزارش ابرنت، در صورتیکه جهان به سمت «اینترنت ماهواره ای برای همه» و سرعت های چند گیگابیت بر ثانیه ای حرکت می کند، در فضای زیست بوم دیجیتال ایران، واژگانی متولد شده اند که بیشتر از آن که بار فنی داشته باشند، حامل نوعی کنایه تلخ اجتماعی اند.
عناوینی پرزرق و برق مثل «اینترنت پرو» که اینروزها به گوش می رسند، نه یک جهش تکنولوژیک، بلکه سندی بر یک وارونگی بزرگ در تعریف حقوق شهروندی هستند.
آن چه امروز تحت عنوان «اینترنت بدون فیلتر» به گروههای خاصی از جامعه همچون برنامه نویسان، پزشکان یا اساتید دانشگاه و خبرنگاران پیشنهاد می شود، در واقع هیچ خاصیت اضافه ای نسبت به استانداردهای جهانی ندارد. ما با یک پارادوکس مواجه شدیم: « در تمام نقشه های توسعه دیجیتال دنیا، اینترنت بدون محدودیت، همان «نسخه پایه» و استاندارد است. اما در اکوسیستم فعلی ما، بازگرداندن دسترسی به سایت های بدیهی، بعنوان یک امتیاز ویژه یا یک نسخه حرفه ای بازاریابی می شود.»
نام گذاری این دسترسی محدود به «پرو»، تلاشی زیرکانه برای نرمال سازی محدودیت های اعمال شده بر بدنه اصلی جامعه است. گویی دسترسی آزاد به جریان اطلاعات، یک آپشن لوکس است که تنها کسانیکه «صلاحیت» یا «توان مالی» بالاتری دارند، شایسته برخورداری از آن هستند.
فروش دسترسی به پلت فرم هایی که بدون دلیل منطقی فنی یا حقوقی مسدود شده اند، در واقع مصداق بارز «تجاری سازی محدودیت» است. وقتی دسترسی آزاد به شبکه جهانی که موتور محرک آموزش، پژوهش و اقتصاد است، از دسترس عموم خارج و سپس در بسته بندی های خاص به فروش می رسد، ما با یک تبعیض دیجیتال ساختاری روبرو می باشیم.
این روند نه تنها موجب ایجاد شکاف عمیق بین نخبگان و توده مردم می شود، بلکه مفهوم «فرصت برابر» را از بین می برد. در دنیای امروز، دانش آموزی که در یک روستای دورافتاده به یوتیوب برای آموزش نیاز دارد، یا برنامه نویسی که برای دریافت یک کتابخانه نرم افزاری ساده با سد فیلترینگ مواجه می باشد، نباید در انتظار برای «تأیید صلاحیت» جهت دریافت اینترنت بدون فیلتر بماند.
واقعیت اینست که اینترنت در قرن ۲۱، دیگر یک «تکنولوژی تفننی» نیست؛ بلکه به مثابه اکسیژن برای ریه های اقتصاد و فرهنگ است.
آموزش: دسترسی به منابع علمی جهان حق هیچ گروه خاصی نیست.
اقتصاد: کسب وکارهای کوچک بیشترین لطمه را از این طبقاتی شدن می بینند.
ارتباطات: مرزبندی در فضای مجازی، بر خلاف ماهیت بدون مرز این فناوری است.
دسترسی به اینترنت بدون فیلتر، حق بدیهی و بنیادین هر انسانی برای زیستن در دنیای مدرن است. تقلیل دادن این حق به یک کالای لوکس یا یک رانت شغلی، نه تنها به سود امنیت شبکه نیست، بلکه موجب تخریب اعتماد عمومی به ساختارهای دیجیتال کشور می شود.
ما نباید فراموش نماییم که چیزی به نام «اینترنت پرو» وجود خارجی ندارد؛ آن چه هست، همان اینترنت معمولی است که حق تمام شهروندان است. هرگونه کوشش برای طبقه بندی کردن کاربران بر مبنای شغل، جایگاه یا توان مالی، تنها زخمی عمیق تر بر پیکره عدالت اجتماعی و توسعه پایدار ایران خواهد بود. اینترنت باید بستری برابر باشد، نه پلکانی برای ایجاد اشرافیت دیجیتال.
منبع: ابرنت
این مطلب ابرنت را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط ابرنت
نظرات بینندگان ابرنت در مورد این مطلب
لطفا شما هم در مورد این مطلب نظر دهید